[στα Όνεια όρη, 14.06.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από την κυκλική διαδρομή την οποία ακολούθησα το πρωινό τής 14ης Ιούνη 2026, στα Όνεια όρη, από το τέλος τής οδού Καλλιρρόης (σημείο από το οποίο έχω κατ’ επανάληψη ξεκινήσει πεζοπορικές διαδρομές στα ανατολικά Όνεια όρη), στον Οικισμό Siemens, στα Λουτρά Ωραίας Ελένης, η οποία πέρασε από τον Πύργο – Φρυκτωρία των ελληνιστικών χρόνων στην περιοχή Στανοτόπι* και, ακολουθώντας το πρόσφατα συντηρημένο μονοπάτι, τις ενετικές οχυρώσεις** δίπλα στο χώρο τού Λατομείου Κεχριών.

Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:

-από τη διαδρομή προς τα ανατολικά, στην κορυφογραμμή, προς τον αρχαίο Πύργο – Φρυκτωρία:

-από τον αρχαίο Πύργο – Φρυκτωρία:

-από τη διαδρομή στο μονοπάτι προς τις ενετικές οχυρώσεις:

-από τις ενετικές οχυρώσεις:

Εύκολη διαδρομή, που περνά από σημεία με υπέροχη θέα, μήκους 6,1 περίπου χλμ. για την οποία χρειάστηκα λιγότερο από 2 ώρες με όλες τις στάσεις. Να σημειωθεί πως παλαιότερα, προτού τη φωτιά τού 2020, υπήρχε πέρασμα από τον αρχαίο Πύργο – Φρυκτωρία προς τα κάτω, αλλά πλέον η αναγεννημένη βλάστηση το έχει κλείσει τελείως όπως επίσης εξαφανισμένο στη βλάστηση είναι κι ένα παλιό μονοπάτι που κατέβαινε στις ενετικές οχυρώσεις δυτικότερα τού υφιστάμενου και ανατολικότερα τού πρώην χωματόδρομου – λατομικής οδού και πλέον μονοπάτι που προσεγγίζει τις εν λόγω οχυρώσεις από δυτικά.

Προηγούμενες αναφορές:

* ανάρτηση 27.08.2021

** ανάρτηση 18.07.2021.

[στα Όνεια όρη, 30.05.2026]

Τα Όνεια όρη, ένας αγαπημένος πεζοπορικός προορισμός τού ιστολόγου, ήτανε το ιδανικό μέρος για την πρώτη διαδρομή, που ακολούθησα στην Κορινθία φέτος, πόσο μάλλον που μετά τον Οκτώβρη 2025 λειτούργησε το μονοπάτι πλήρους διάσχισης, το οποίο άνοιξε και σηματοδότησε πλήρως (με κόκκινα σημάδια) ο Ο.Σ. Κορίνθου, κατά μήκος τής διεύθυνσης Α-Δ, από τα Λουτρά Ωραίας Ελένης, ανατολικά, μέχρι το Σολωμό ή την Αγ. Τριάδα, δυτικά, ιδίως στα σημεία που είχε κλείσει από την καταστροφική πυρκαγιά τού 2020. Σε ορισμένα σημεία το παλιό μονοπάτι εγκαταλείφθηκε και ανοίχτηκε καινούργιο.

Η όλη διάσχιση ξεπερνά τα 13 χλμ. και λόγω τού ανάγλυφου απαιτεί τουλάχιστον 6 ώρες αλλά λόγω που περνάει από μια μεγάλη στάνη (κάτω από την κορυφή Πρ. Ηλία) και επίσης κτηνοτρόφοι ανεβάζουνε αιγοπρόβατα με τσοπανόσκυλα,  συνίσταται μόνο για μεγάλες ομάδες.

Η διαδρομή που ακολούθησα το πρωινό τού Σαββάτου 30 Μάη 2025 έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:

Ξεκίνησα από το τέλος τού οικισμού Siemens και ακολούθησα την οικεία διαδρομή στο χωματόδρομο προς την κορυφογραμμή. Λίγο μετά το τέλος τού χωματόδρομου, που πηγαίνει σε εγκατάσταση με κεραίες, συνέχισα στο μονοπάτι. Στο ύψος τής κορυφογραμμής το παλιό μονοπάτι έχει πλέον πνιγεί στη νέο-αναγεννημένη βλάστηση και δεν υφίσταται.

Από εκεί ακολούθησα το καινούργιο μονοπάτι, σε κάποιο σημείο τού οποίου έχουνε τοποθετηθεί σκοινιά.

Συνεχίζοντας προς την κορυφή στα 424 μ., λίγο πριν, στη θέση 37°52’16’’N 22°58’10’’E, υπάρχουν εκτεταμένα ερείπια οχύρωσης ελληνιστικών χρόνων (σ.σ. πρόκειται για επικουρικά οχυρωματικά έργα αυτών δυτικότερα τής εν λόγω κορυφής, που βρίσκονται στη θέση 37°52’13’’N 22°58’02’’E και εικόνες από τα οποία έχουνε παρουσιαστεί στο παρόν ιστολόγιο πριν πέντε περίπου χρόνια - όπως έχει αναφερθεί, τα οχυρωματικά έργα στην κορυφογραμμή των Ονείων ορέων είναι των ελληνιστικών χρόνων ενώ αυτά στις βόρειες παρυφές τους ενετικά) εικόνες από τα οποία δεν έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα στο παρόν ιστολόγιο.

Συνέχισα μέχρι την κορυφή στα 424 μ. και επέστρεψα ακολουθώντας την ίδια διαδρομή.

[στα Όνεια όρη, 08.09.2025]

Στο παρόν παρουσιάζονται εικόνες από μια όμορφη διαδρομή στα Όνεια όρη, την οποία ακολούθησα το πρωινό τής 8ης Σεπτέμβρη 2025, με αφετηρία και κατάληξη το τέλος τής οδού Καλλιρρόης, στον οικισμό Siemens, πάνω από τα Λουτρά Ωραίας Ελένης. Η διαδρομή, της οποίας ένα κομμάτι αποδείχτηκε δύσκολο, έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:

Στην πρώτη εικόνα, η οποία λήφθηκε λίγο μετά που ξεκίνησα, διακρίνονται οι τρείς κορυφές-προεξοχές βράχων, πάνω από το λατομείο Κεχριών. Στην ψηλότερη, αριστερά στην εικόνα, είχα ανέβει πριν τέσσερα χρόνια ενώ στη χαμηλότερη, ανατολικά, είχα πάει, αλλά όχι μέχρι την κορυφή, πρόσφατα (σ.σ. με την ευκαιρία να σημειώσω πως αυτή η σπηλιά με το ιερό, σύμφωνα με ορισμένους θρησκευτικούς κύκλους, σχετίζεται με το ταξίδι τού Απ. Παύλου στην αρχαία Κόρινθο. Στην εν λόγω σπηλιά λένε πως έμεινε έξι μήνες και πως έγραψε την «Προς Ρωμαίους» επιστολή του, κάτι που δεν τεκμηριώνεται.). Στη μεσαία, που αφορά την παρούσα ανάρτηση, ανέβηκα το πρωινό τής 8ης Σεπτέμβρη 2025.: 

 

Ακολουθούν εικόνες από τη διαδρομή.:

Μέχρι το σημείο, νότια τής ψηλότερης από τις ανωτέρω τρις κορυφές, που άφησα το χωματόδρομο- μονοπάτι, η διαδρομή είναι πολύ εύκολη. Από εκεί μέχρι το διάσελο, στα 355 περίπου μ. υψ., η διαδρομή γίνεται εκτός μονοπατιού σε πλαγιά γεμάτη καμένους πεσμένους κορμούς, από την καταστροφική φωτιά τού 2020.

Από το διάσελο προς την κορυφή δεν υπάρχουνε πεσμένοι κορμού (σ.σ. προφανώς γιατί δεν υπήρχανε δέντρα πριν τη φωτιά).:

Η θέα από την κορυφή, προς το δυτικό Σαρωνικό κόλπο, απλά υπέροχη!:

Από εκεί κατέβηκα, κατ’ εκτίμηση αφού δεν υπάρχει μονοπάτι, την κακοτράχαλη επικλινή πλαγιά προς το λατομείο.

Γύρω στα 30 μέτρα χαμηλότερα υψομετρικά από την κορυφή, στα ανατολικά, υπάρχει μια σπηλιά, βάθους γύρω στα 2,5 με 3 μέτρα, στην οποία μπήκα σκυφτός. Δεν έχει καπνισμένη οροφή αλλά οι κακαράντζες κατσικιών δείχνουν ότι χρησιμοποιείται περιστασιακά ως στρούγκα. Μια συκιά ριζωμένη στην οροφή της βγαίνει προς τα έξω. Μια ομάδα προσκόπων από Αθήνα έχει χαράξει το βράχο μέσα της.:

Συνέχισα το κατέβασμα μέχρι τον παλιό λατομικό δρόμο…

…στον οποίο βγήκα δύσκολα και με πολλή προσοχή, αφού έπρεπε, στο τέλος, να κατέβω τον κάθετο βράχο, γύρω στα τρία μέτρα ύψος, στο σημείο που (μου φάνηκε ότι) βόλευε περισσότερο. Από εκεί επέστρεψα πολύ εύκολα ακολουθώντας το μονοπάτι-παλιό χωματόδρομο.